Η Μινεάπολη απαντά στη δολοφονία του Alex Pretti
Μια μαρτυρία
25/1/2026
Το Σάββατο, 24 Γενάρη, ένας πράκτορας του ICE* δολοφόνησε τον Alex Pretti στην Μινεάπολη. Πέντε πράκτορες τον έριξαν στο έδαφος και τον χτύπησαν, έπειτα ένας πράκτορας τον πυροβόλησε πολλές φορές. Βίντεο τραβηγμένα από διαφορετικές οπτικές γωνίες επιβεβαιώνουν ότι ο πράκτορας πυροβόλησε τον Pretti αφού τον είχε αφοπλίσει. Αμέσως μετά τη δολοφονία, η γειτονιά του Whittier ξεσηκώθηκε και έδωσε μάχη ενάντια στο ICE, την τοπική αστυνομία και την πολιτειακή αστυνομία της Μινεσότα για πάνω από τέσσερις ώρες, αναγκάζοντάς τους εντέλει να αποχωρήσουν.
Αυτή η δολοφονία συνέβη μια μέρα μετά την ιστορική γενική απεργία στην οποία πάνω από 100.000 εργάτες από τις Δίδυμες Πόλεις διαδήλωσαν ενάντια στην κατοχή του ICE. Πολλοί άνθρωποι εξέφρασαν στην άποψη πως οι ομοσπονδιακοί πράκτορες δολοφόνησαν τον Alex ως πράξη εκδίκησης στην απεργία.
Για μια ακόμα φορά, τονίζουμε τον ρόλο που οι τοπικές και οι πολιτειακές κατασταλτικές δυνάμεις παίζουν διευκολύνοντας το ICE να συνεχίζει να δολοφονεί έχοντας ασυλία. Οι Δημοκρατικοί έχουν εκφράσει την αποδοκιμασία τους στις τακτικές του ICE, ωστόσο ούτε εκείνοι, ούτε η αστυνομία που υποθετικά λογοδοτούν σε αυτούς, δεν έχουν πράξει έως τώρα τίποτα το ουσιαστικό για να σταματήσουν τους ομοσπονδιακούς πράκτορες από το να τρομοκρατούν, να απαγάγουν και να δολοφονούν.
Τα ακόλουθα είναι η μαρτυρία ενός αναρχικού στη Μινεάπολη.
«Ξύπνησα στις 9:15 το πρωί από τον ασταμάτητο χτύπο του κινητού μου. Το πρώτο μήνυμα που διάβασα έγραφε: ‘ΕΠΕΙΓΟΝ ΑΠΟ ΤΟ WHIT/ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΑ GLAM DOLL DONUTS: Το ICE πυροβόλησε κάποιον.’ Έριξα νυσταλέα λίγο σιρόπι καφεΐνης στο μπουκάλι του νερού καθώς επεξεργαζόμουν αυτές τις πληροφορίες. Φόρεσα πέντε στρώσεις ρούχα, ένα ζευγάρι προστατευτικά γυαλιά και μια μάσκα, ειδοποίησα στη δουλειά ότι είμαι άρρωστος και έσπευσα στο σημείο.
Όταν έφτασα εκεί, υπήρχε ήδη κίτρινη ταινία γύρω από μια έκταση τριών τετραγώνων της 26ης λεωφόρου. Μασκοφόροι του ICE και της συνοριοφυλακής φρουρούσαν την περίμετρο, οπλισμένοι με καραμπίνες και σπρέι πιπεριού. Ένα ασθενοφόρο ήταν ακόμα εκεί. Ένα πλήθος είχε περικυκλώσει την περίμετρο γύρω από την κίτρινη ταινία, αλλά δεν τη διέσχιζε. Ένας φίλος με αναγνώρισε μέσα στο πλήθος και με χτύπησε φιλικά στον ώμο. Κάποιος μου είπε ότι το θύμα ήταν νεκρό. Ένα άτομο έκλαιγε. Οι περισσότεροι άνθρωποι έβριζαν τους ομοσπονδιακούς. Μια ηλικιωμένη γυναίκα φώναζε «Θα πάτε στην κόλαση!» στο πρόσωπο ενός στρατιώτη της συνοριοφυλακής. Εκείνος την απειλούσε με σπρέι πιπεριού.
Πίσω μας, στην 1η Λεωφόρο, τρία άτομα άρχισαν να κυλούν έναν κάδο απορριμμάτων στον δρόμο. Ένας πράκτορας του ICE εκτόξευσε μια χειροβομβίδα δακρυγόνου εναντίον τους. Ο φίλος μου και εγώ αρχίσαμε να τρέχουμε νότια στην 1η Λεωφόρο για να ξεφύγουμε από τα δακρυγόνα. Στρίψαμε δεξιά, έπειτα ξανά δεξιά στη λεωφόρο Nicollet, που μας οδήγησε στη γωνία των λεωφόρων Nicollet και 26ης, όπου το ICE είχε δολοφονήσει τον άνδρα μόλις μισή ώρα πριν. Εκεί υπήρχε ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος που βρισκόταν μπροστά σε ένα κορδόνι ομοσπονδιακών. Αναγνωρίσαμε έναν άλλο φίλο μας και τρέξαμε κοντά τους.
Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, ακούσαμε τον δυνατό κρότο των χειροβομβίδων κρότου-λάμψης που εκτοξεύονταν ίσως δύο ή τρία τετράγωνα βορειοδυτικά από εμάς. «Θα πάρουμε το αυτοκίνητό μου», φώναξε ο φίλος μας. Ήταν παρκαρισμένος ακριβώς εκεί, στη λεωφόρο Nicollet. Στριμωχτήκαμε στο αυτοκίνητό του, έκανε αναστροφή και απομακρύνθηκε με ταχύτητα από τους πράκτορες του ICE. Κάναμε μερικές στροφές και καταλήξαμε στην γωνία της 25ης λεωφόρου και της οδού Blaisdell.
Υπήρχε μια γραμμή από μπάτσους της Μονάδας Αποκατάστασης Τάξης στην άλλη άκρη, πιο κοντά στη λεωφόρο Nicollet. Τους αναγνώρισα από τα κίτρινα γιλέκα τους. Ανάμεσα σε εμάς και τα γουρούνια, πιο κοντά στην οδό Blaisdell, μια ομάδα ανθρώπων έστηνε ένα οδόφραγμα από κάδους απορριμμάτων, τσιμεντόλιθους και ξύλινες παλέτες. Ακούσαμε τα ευρέως διαδεδομένα συνθήματα "FUCK ICE, ICE OUT!". Οι άνθρωποι χτυπούσαν τους κάδους απορριμμάτων στον ρυθμό των συνθημάτων. Κάποιος έριχνε κάτι που φαινόταν να είναι αυτοσχέδια μεταλλικά αντικείμενα με αιχμές μπροστά από το οδόφραγμα.
Καθώς πλησιάζαμε στο οδόφραγμα, οι άνθρωποι στο πλήθος άρχισαν να κυλούν τους κάδους μπροστά προς τη γραμμή της αστυνομίας. Κάποιος έβαλε φωτιά σε έναν από αυτούς. Ένας άντρας μας φώναζε, προσπαθώντας μάταια να κατευνάσει το πλήθος, αλλά κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει. Μερικοί άνθρωποι τον συνόδευσαν αμέσως μακριά.
Οι φλόγες τύλιξαν τον κάδο απορριμμάτων που καιγόταν. Ο κόσμος κύλησε και αυτόν τον κάδο μπροστά.
Η αστυνομία άρχισε να ρίχνει δακρυγόνα και σφαίρες από καουτσούκ. Το σημάδι τους δεν ήταν ιδιαίτερα καλό. Αυτή ήταν η πρώτη φορά φέτος που τους είδα να χρησιμοποιούν σφαίρες από καουτσούκ αντί για βόμβες πιπεριού ή δακρυγόνου. Το πλήθος υποχώρησε και οι μπάτσοι όρμησαν προς τα εμπρός και πέρασαν το οδόφραγμά μας. Τρεις από αυτούς έριξαν ένα άτομο και το συνέλαβαν κοντά μου, χτυπώντας τη στο πεζοδρόμιο. Φώναξα και γύρισα πίσω για ένα δευτερόλεπτο, αλλά αμέσως πνίγηκα από τα δακρυγόνα και αναγκάστηκα να οπισθοχωρήσω προς την οδό Blaisdell. Μερικοί άνθρωποι πετούσαν γυάλινα μπουκάλια και κομμάτια πάγου στους αστυνομικούς καθώς υποχωρούσαν.
Το πλήθος τράβηξε περισσότερους κάδους απορριμμάτων από τα στενά και γρήγορα άρχισε να στήνει ένα άλλο οδόφραγμα πιο πίσω. Είχα χάσει τα ίχνη του ατόμου με το οποίο είχαμε φτάσει μαζί, αλλά σύντομα βρήκα έναν άλλο γνωστό μου. Κάποιοι άρχισαν να φωνάζουν στους ανθρώπους να υποχωρήσουν δυτικά στην 26η και να συνεχίσουν να στήνουν οδοφράγματα. Αυτή η αυθόρμητη στρατηγική έπιασε. Οι άνθρωποι έτρεξαν στο δρόμο αφήνοντας πίσω τους κάδους απορριμμάτων και λάστιχα, δημιουργώντας μια σειρά από μικρά οδοφράγματα καθώς οι μπάτσοι προχωρούσαν.
Μια γυναίκα παρακολουθούσε από τη βεράντα της. Κάποιος έτρεξε και της είπε: «Κυρία, στεκόμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τη γειτονιά ενάντια στο ICE. Χρειαζόμαστε υλικά για οδοφράγματα. Υπάρχει κάτι στην αυλή σας που δεν θα σας πείραζε να μας παραχωρήσετε;» Έγνεψε γρήγορα και τους οδήγησε στην αυλή της, προσφέροντας ένα παρτέρι, έναν παλιό καναπέ και μια καρέκλα γκαζόν. Τρία άτομα τα μετέφεραν έξω και τα τοποθέτησαν στα οδοφράγματα.
Ενώ αυτό το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι βρισκόταν σε εξέλιξη, έφτασαν μηνύματα στο signal από άλλους που είχαν στήσει ένα οδόφραγμα τρία τετράγωνα μακριά, στη λεωφόρο Nicollet στα νότια της διασταύρωσης. Το δικό μας πλήθος βρισκόταν αντιμέτωπο με τους αστυνομικούς του τοπικού ΑΤ, ενώ το δικό τους βρισκόταν απέναντι στο ICE. Ο φίλος μου και εγώ αποφασίσαμε να σταθούμε μαζί τους. Διασχίσαμε αρκετά στενά μέχρι που βγήκαμε στην 27η λεωφόρο.
Τρέξαμε αριστερά στο τμήμα της οδού Nicollet που είναι γεμάτο εστιατόρια και που οι ντόπιοι γνωρίζουν ως "Eat Street". Υπήρχε ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος εκεί που στεκόταν πίσω από ένα οδόφραγμα φτιαγμένο κυρίως από ξύλινες παλέτες. Μια γραμμή πρακτόρων του ICE και της συνοριοφυλακής ήταν παραταγμένοι απέναντι. Μπορούσαμε να δούμε τον φόβο στα μάτια τους. Αυτό με έκανε να νιώσω καλά.
Μόλις πλησιάσαμε το οδόφραγμα, το ICE άνοιξε πυρ με δακρυγόνα. Είμαι εξοικειωμένος με τα δακρυγόνα, αλλά έριξαν περισσότερα από όσα έχω δει ποτέ. Δηλητηριώδη λευκά σύννεφα μας τύλιξαν. Ένιωθα σα να καίγονται οι πνεύμονές μου. Κάποιος πήρε ένα κάνιστρο και το πέταξε πίσω. Τρέξαμε νότια προς τη λεωφόρο Nicollet για να ξεφύγουμε. Όταν γύρισα να κοιτάξω πίσω μου μέσα από τα σύννεφα των δακρυγόνων, είδα τα SUV του ICE και ένα θωρακισμένο όχημα Bearcat να φεύγουν από το σημείο, με κατεύθυνση ανατολικά προς τον αυτοκινητόδρομο. Τρέξαμε στην 1η λεωφόρο, από όπου είχα ξεκινήσει, για να προσπαθήσουμε να προλάβουμε τους πράκτορες καθώς υποχωρούσαν. Στρίψαμε και τρέξαμε βόρεια πίσω στην 26η λεωφόρο. Οι άνθρωποι εκτόξευαν προς τα αυτοκίνητά τους πέτρες και κομμάτια πάγου καθώς έφευγαν προς τον παράδρομο 35W. Εκτόξευσαν περισσότερα δακρυγόνα και πράσινο καπνό από τα οχήματα καθώς διέφευγαν προς τον αυτοκινητόδρομο.
Αφού οι άνθρωποι έδιωξαν τους πράκτορες του ICE, επιστρέψαμε στη γωνία των λεωφόρων 26ης και Nicollet από τα ανατολικά. Ένας τεράστιος αριθμός πολιτειακής αστυνομίας είχε παραταχθεί στη μία άκρη της 26ης λεωφόρου, έχοντας απέναντί τους τους διαδηλωτές. Είχαν ένα «ηχητικό κανόνι» στην οροφή ενός θωρακισμένου Bearcat. Ένας από τους αστυνομικούς διάβαζε μια προειδοποιητική εντολή από ένα μεγάφωνο να διαλυθούμε.
«ΒΓΑΛΕ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ» του φώναξε ένα άτομο.
«ΠΡΟΔΟΤΕΣ!» ούρλιαξε κάποιος άλλος.
Οι πολιτειακοί αστυνομικοί εκτόξευσαν ένα μπαράζ δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης εναντίον μας. Κάποιος τους πέταξε ένα ισχυρό πυροτέχνημα. Εξερράγη στα πόδια τους.
Το πλήθος γύρισε πίσω βιαστικά και έστριψε αριστερά σε έναν άλλο δρόμο. Όλοι ήταν εξαντλημένοι από ένα μακρύ και έντονο πρωινό. Κάποιοι άρχισαν να κινούνται πιο αργά. Είδα τα αστυνομικά οχήματα να απομακρύνονται με ταχύτητα μέσα από το δικό τους σύννεφο δακρυγόνων, όπως ακριβώς είχαν κάνει προηγουμένως και οι πράκτορες του ICE. Μου πήρε ένα λεπτό για να συνειδητοποιήσω ότι είχαν φύγει.
Ξεγλίστρησα από τη διαμαρτυρία που συνεχιζόταν. Ήταν καιρός να αγοράσω μια πραγματική αντιασφυξιογόνα μάσκα. Πήγα σε ένα κατάστημα και αγόρασα ένα μεγάλο πακέτο θερμαντικά επιθέματα χεριών για να τα μοιράσω στο πλήθος. Μόνο όταν η αδρεναλίνη μου υποχώρησα, συνειδητοποίησα ότι δεν είχα φάει ακόμα. Λιμοκτονούσα.
Επέστρεψα στον τόπο της δολοφονίας περίπου 45 λεπτά αργότερα. Ένα τεράστιο πλήθος πάνω από 1000 άτομα είχε συγκεντρωθεί, γεμίζοντας ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Μου θύμισε αναμφισβήτητα την πλατεία Τζορτζ Φλόιντ. Το τετράγωνο που κάποτε ήταν η «Eat Street» είχε μετατραπεί σε πλατεία Alex Pretti.
Φαίνεται πως όλα τα μικρά οδοφράγματα που είχαν στήσει οι κάτοικοι του Whittier είχαν μεταφερθεί εδώ, αποκλείοντας και τις δύο κατευθύνσεις της λεωφόρου Nicollet. Οι άνθρωποι κάθονταν πάνω στους κάδους απορριμμάτων, χτυπώντας ρυθμικά τα καπάκια. Το πλήθος φαινόταν πιο φυλετικά ποικιλόμορφο από ό,τι είχα δει ποτέ άλλοτε σε αυτή τη γειτονιά. Μια μεξικανική σημαία κυμάτιζε κοντά στη μέση του πλήθους.
Μια νεαρή γυναίκα τοποθέτησε ένα φορητό ηχείο στη μέση του πλήθους. Όλοι σχημάτισαν έναν κύκλο γύρω του καθώς οι άνθρωποι διαδοχικά έπαιρναν τον λόγο.
Ένας νεαρός άνδρας πήρε το μικρόφωνο. Δεν θα ήταν πάνω από 20 χρονών.
«ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΈΡΘΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ. ΓΡΑΨΑΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΘΕΣ. ΚΗΡΥΞΑΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. ΚΛΕΙΣΑΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΠΟΛΗ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΝΟΤΕΡΟ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΈΧΟΥΝ ΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ. ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ».
Το πλήθος ξέσπασε σε ένα βροντερό χειροκρότημα, ζητωκραυγάζοντας και χτυπώντας ρυθμικά τα καπάκια των κάδων. Ο νεαρός άρχισε να φωνάζει: «ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ «ΚΑΛΗ» ΜΙΝΕΣΟΤΑ! ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗ ΜΙΝΕΣΟΤΑ!»
Αντηχούσε σε όλη την πλατεία.
Η εισβολή του ICE στις Δίδυμες Πόλεις έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό το σημείο χωρίς επιστροφή. Είναι αδιανόητο ότι η κοινωνία θα μπορούσε να επιστρέψει στην «κανονικότητα» μετά από όσα είδαμε και νιώσαμε. Η εξουσία γνωρίζει πολύ καλά ότι πρέπει να παίξουν για να κρατήσουν τώρα. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς.
Σήμερα, στη μάχη του Whittier, ακόμη και μέσα στα δακρυγόνα, μπορέσαμε να γευτούμε ένα ηπιότερο, καλύτερο μέλλον να μας περιμένει. Αυτοί οι ομοσπονδιακοί δολοφόνοι το γνωρίζουν επίσης. Θα τους θάψουμε κάτω από τον νέο κόσμο που κουβαλάμε στις καρδιές μας.»
* Immigration and Customs Enforcement, Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ
Πηγή
Μετάφραση από Land and Freedom