Κάλεσμα της Ανοιχτής Συνέλευσης της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 σε πορεία ενάντια στην ανάπλαση των Εξαρχείων
Τα Εξάρχεια καθόλη την περίοδο της μεταπολίτευσης μέχρι και σήμερα, αποτελούν πεδίο συνάντησης και ζύμωσης ανατρεπτικών ιδεών και πρακτικών. Είναι συνδεδεμένα με τους ευρύτερους αγώνες του κοινωνικού ανταγωνισμού και σημείο αναφοράς για τους αγωνιζόμενους διεθνώς και δη για τον αναρχικό/αντεξουσιαστικό χώρο στον ελλαδικό χώρο. Είναι η γειτονιά που φιλοξένησε τα πρώτα εκδοτικά εγχειρήματα αναρχικών τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 70’, την πρώτη κατάληψη στην οδό Βαλτετσίου, τους πρώιμους ήχους της underground μουσικής, τις συγκρούσεις έξω από το Χημείο το 85’, τα εξεγερτικά γεγονότα της δεκαετίας του 90’ στις πύλες του Πολυτεχνείου όπως επίσης αποτέλεσε και το σημείο εκκίνησης της κοινωνικής εξέγερσης τον Δεκέμβρη του 2008 μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσσολογγίου από τους μπάτσους Κορκονέα Σαραλιώτη. Και αυτή η γειτονιά, με τα ιδιαίτερα κοινωνικο-πολιτικά χαρακτηριστικά της και την αγωνιστική της ιστορία, στάθηκε ένας από τους στόχους της ευρύτερης αντι-εξεγερτικής πολιτικής του κράτους που εξελίσσεται από το 2009 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχει καταφέρει ακόμα να εξαφανίσει τους χώρους, τα υποκείμενα και το πνεύμα της εξέγερσης που παραμένουν πάντα ζωντανά.
Διαχρονικά, πέραν των φανερών και “νόμιμων” μέσων επιβολής της κρατικής κατασταλτικής πολιτικής στην γειτονιά των Εξαρχείων, το ναρκεμπόριο εδρασε και δρα συμπληρωματικά πάντα υπό την πλήρη καθοδήγηση και εποπτεία της αστυνομίας, ώστε να συκοφαντηθεί και να απονοηματοδοτηθεί ο ανοιχτός, δημόσιος, ελεύθερος χώρος που διαμορφώνεται από την έμπρακτη κοινωνική αμφισβήτηση και εντέλει για το παραδειγματικό χτύπημα των αγωνιστών, του κινήματος και των δομών του. Οι ναρκέμπορες μέσω της κουλτούρας της επιβολής και της κανιβαλιστικής βίας τους δημιούργησαν συνθήκες που επέτρεψαν στα κύριαρχα μέσα ενημέρωσης να αναπαράγουν διαρκώς το αφήγημα της “ανομίας” και του άβατου των Εξαρχείων πριμοδοτόντας επί της ουσίας το κρεσέντο καταστολής που ακολούθησε μετά την αλλαγή εξουσίας από την σοσιαλοδημοκρατία του Συρίζα στην ακροδεξία – νεοφιλελευθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Έτσι, το καλοκαίρι του 2022 λίγες μέρες μετά την άγρια καταστολή της φεμινιστικής διαδήλωσης στην πλατεία εξαρχείων ενάντια σε απόπειρες βιασμών που είχαν συμβεί, αστυνομικές δυνάμεις στρατοπέδευσαν πέριξ της πλατείας έτσι ώστε να πραγματωθεί η περίφραξη της με λαμαρίνες και να ξεκινήσει το σχέδιο ανάπλασης της με την κατασκευή στάσης μετρό. Οι ένστολοι δολοφονοί που βρίσκονται σε καθημερινή βάση μέχρι και σήμερα προπυλακίζουν και επιτίθονται σε περαστικούς και θαμώνες προσπαθώντας να επιβάλουν ένα κλίμα τρομοκρατίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται η μεταλλαξη μιας γειτονιάς από σημείο συνάντησης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων σε χώρο διασκέδασης και θεάματος για την τουριστική βιομηχανία, τους επενδυτές του real estate και της ναρκοκουλτούρας.
Απέναντι σε αυτήν τη διαχρονική κρατική επιχείρηση ιδιοποίησης του δημόσιου χώρου από την κρατική καταστολή, το ναρκεμπόριο, την εμπορευματοποίηση, την ανάπλαση, τα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές, εμείς δεν ήμαστε απόντες ή και κατήγοροι των αντιστάσεων που προβλήθηκαν, αλλά με πολλούς ακόμα, αγωνιστές και αγωνίστριες, κατοίκους, θαμώνες και εργαζόμενους/ες στη γειτονιά, ορθώσαμε συλλογικά αναχώματα στους κρατικούς σχεδιασμούς, σηκώσαμε τη σημαία της μαχητικής αντίστασης, της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης, και κρατήσαμε ανοιχτό το δρόμο για τον αγώνα σήμερα. Από τις συγκεντρώσεις, τις καταλήψεις, τις περιφρουρήσεις των χώρων αγώνα και τις διαδηλώσεις στους δρόμους της γειτονιάς ενάντια στην αστυνομική κατοχή, τις μαφίες, τις εκκενώσεις καταλήψεων, τις κανιβαλικές και σεξιστικές επιθέσεις και τους βιασμούς, μέχρι τις εκδηλώσεις κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης στην πλατεία και τους δρόμους των Εξαρχείων. Και αντιλαμβανόμαστε τα Εξάρχεια ως ένα πεδίο ιστορικής σημασίας για τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό αγώνα, έχοντας ως παρακαταθήκη την εμπειρία των κινητοποιήσεων που προηγήθηκαν για την επανοικειοποίηση της γειτονιάς και γνωρίζοντας πως η πολιτική αξιοπιστία του αγώνα αυτού μπορεί να στηρίζεται σε σταθερές θέσεις μάχης μέσα στον χρόνο, που να προωθούν τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης ενάντια σε κάθε μορφή της κρατικής επιβολής και απέναντι σε αντιλήψεις που προωθούν είτε την παραίτηση είτε τη διαμεσολάβηση.
Ενάντια στην συνολική κατασταλτική και ιδεολογική επίθεση του κράτους απέναντι στους αγωνιζόμενους μέσω διώξεων και φυλακίσεων, την εκκένωση κατειλημμένων χώρων, τον εξευγενισμό των γειτονιών μας, τις απαγορεύσεις και το χτύπημα διαδηλώσεων, την ενεργοποίηση των παρακρατικών φασιστικών μηχανισμών τους με σκοπό την τρομοκράτηση συνεχίζουμε αδιάλακτα και αποφασιστικά να ορθώνουμε αναχώματα αντίστασης. Οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες δεν υποτάσονται, δεν διαπραγματεύονται, δεν υποχωρούν.
ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΕΞΩ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/05, 19:00 ΣΚΑΛΑΚΙΑ ΑΣΤΕΡΑ (ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ)
Ανοιχτή Συνέλευση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37