5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΙΟΛΑΝΤΑ
Δεν είναι ατυχήματα, δεν έχουμε αυταπάτες
ΚΡΑΤΟΣ & ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ/ΕΣ
Ο θάνατος πέντε εργατριών, ο τραυματισμός επτά ακόμα εργαζομένων, στο εργοστάσιο “Βιολάντα” στα Τρίκαλα, το σύνολο των οποίων δούλευε στη νυχτερινή βάρδια, αποτελεί μια ακόμα προμελετημένη δολοφονία από τη μεριά κράτους και κεφαλαίου. Αυτό το φρικτό εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στις ήδη 201 δολοφονίες εργατών/τριών το 2025 και στις αναρίθμητες τα προηγούμενα έτη, στις οποίες αντανακλάται με κυνισμό η όξυνση της εργασιακής εκμετάλλευσης και η πραγματικότητα των εργασιακών συνθηκών στις οποίες καλούμαστε να δουλέψουμε όλες και όλοι.
Τα απελευθερωμένα ωράρια, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η έλλειψη μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της επιθεώρησης εργασίας, η εγκληματοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας, η απελευθέρωση των απολύσεων και η γιγάντωση της ανεργίας είναι σημεία των αναδιαρθρώσεων που διαχρονικά προωθούνται από τις κυβερνήσεις, είτε ακροδεξιών και νεοφιλελεύθερων όπως η ΝΔ, είτε της σοσιαλδημοκρατίας όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Νομοσχέδια, όπως αυτό του Γεωργιάδη, που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβρη του 2023, και εισήγαγε την 13ωρη εργασία σε δύο εργοδότες καθώς και την 6ήμερη εργασία, όπως και το πρόσφατο νομοσχέδιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο “Δίκαιη Εργασία για Όλους”, που κατοχυρώνει την 13ωρη και 6ήμερη εργασία ως “διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη”, υπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών, επιδιώκοντας στην διόγκωση των ταξικών ανισοτήτων και των αποκλεισμών και την πλήρη υποτίμηση της εργασίας και της ζωής των πληβειακών στρωμάτων. Ολόκληρη η κρατική διαχείριση των όρων εργασίας και των εργασιακών κεκτημένων διαχρονικά, καθρεφτίζει την ακραία σωματική, ψυχολογική και οικονομική εξόντωση των εργαζομένων, που η εξουσία βαφτίζει “ανάπτυξη” και εξαναγκάζει την τάξη των καταπιεσμένων σε σιωπή υπό το φόβο της απόλυσης ή μιας εκδικητικής μεταχείρισης λόγω μη “καλής πίστης”.
Η κατοχύρωση και η υλοποίηση των διατάξεων τέτοιων νομοθετημάτων οδηγεί νομοτελειακά σε δολοφονίες, όπως αυτή στο εργοστάσιο “Βιολάντα”, με μοναδικούς υπαίτιους να καταδεικνύονται για ακόμη μια φορά κράτος και αφεντικά. Γιατί οι ελλειπείς έλεγχοι λόγω περικοπών και υποστελέχωσης, η συγκάλυψη συστηματικών παραβιάσεων κανονισμών ασφαλείας όπως οι παράνομες εγκαταστάσεις και σωληνώσεις για τη μεταφορά προπανίου που υπήρχαν στο χώρο του εργοστασίου ήδη από το 2020 και η μετέπειτα αδειοδότηση λειτουργίας που εξεδόθη από τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Αγοραστό, εμπλεκόμενο και στη θεσμική συγκάλυψη του κρατικού-καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών αλλά και υπεύθυνο για την καταστροφική πλημμύρα στη Θεσσαλία, η αποσιώπηση των ειδοποιήσεων των εργαζομένων, που είχαν εντοπίσει διαρροή αερίου μήνες πριν, η παρεμπόδιση των σωματείων να επισκεφτούν το εργοστάσιο, η σκανδαλώδης πριμοδότηση του εν λόγω εργοστασίου μόλις δύο μέρες μετά το συμβάν με 2 εκατομμύρια ευρώ και η δημόσια υπεράσπισή του από κρατικούς αξιωματούχους με βάση το αφήγημα ότι “το εργοστάσιο ταΐζει οικογένειες στην περιοχή”, όλα αυτά αποκαλύπτουν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την συνεργασία ανάμεσα στο κράτος, τους θεσμούς του και το κεφάλαιο. Γιατί όλα αυτά τα γεγονότα, δεν αποτελούν παρά το αποτέλεσμα πολιτικών που καθιστούν αναλώσιμους του εργαζομένους, στο βωμό της κερδοφορίας των αφεντικών, με το κράτος παραδοσιακά στην οπισθοφυλακή, έτοιμο να συγκαλύψει ή και νομιμοποιήσει την εργοδοτική αυθαιρεσία και να παρανομοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση και την απεργία.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, καθίσταται αναγκαία η όξυνση, η διεύρυνση και η ουσιαστική διασύνδεση των εργατικών αντιστάσεων απέναντι στην κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία, μακριά από λογικές κομματικής χειραγώγησης και διαμεσολάβησης. Η υπεράσπιση των συμφερόντων αλλά και της ίδιας μας της ζωής και αξιοπρέπειας, ειδικά στην παρούσα περίοδο όξυνσης κάθε μορφής εκμετάλλευσης, ως απόρροια ενός χρεοκοπημένου συστήματος εξουσίας που πασχίζει να παρατείνει το χρόνο ζωής του, δεν μπορεί παρά να περνά μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες, τον οριζόντιο συντονισμό και την από τα κάτω οργανωμένη δράση, ικανής να διαμορφώσει κοινή συνείδηση και να θέσει φραγμούς απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό που μας επιφυλάσσουν κράτος και αφεντικά. Η μαχητική οργάνωση των αγώνων για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό, αποτελεί τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο των καταπιεσμένων για την κατάκτηση μιας ζωής που αξίζει να βιωθεί.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ
ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ
Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση