Ο εορτασμός της επετείου της 17 Νοέμβρη συνέβαινε πάντα υπό την υψηλή εποπτεία του κράτους και ασφαλώς της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία κάθε χρόνο πραγματοποιεί ειδική σύσκεψη ανώτατων αξιωματικών της σχετικά, με αναλύσεις της συγκυρίας, πιθανούς στόχους, διαβάθμιση επικινδυνότητας και πολιτικές κρίσεις που θα ξάφνιαζαν τους αφελείς και τους δύσπιστους. Μεταξύ αυτών σημαντικότατο ρόλο παίζουν βέβαια και οι ιδιαίτερες προτιμήσεις τους κράτους και της ΕΛ.ΑΣ. για το ποιος είναι ο θεσμικός υπεύθυνος για τον έλεγχο της διοργάνωσης από την πλευρά των διαδηλωτών και πόση εμπιστοσύνη του έχει το κρατικό-κατασταλτικό πλέγμα. Αυτές οι προτιμήσεις δε ήταν πάντοτε προφανείς και είχαν διαχρονικά ως κεντρικό στόχο τον εξής έναν: να αποκλειστούν οι αναρχικοί από το Πολυτεχνείο ή τουλάχιστον να αποτραπεί οποιαδήποτε μαζικού τύπου ανεξέλεγκτη κατάσταση.
Αυτά βέβαια θα έλεγε κάποιος ότι αποτελούν διαχρονική αναρχική προπαγάνδα και "επαναστατικούς βερμπαλισμούς" έναντι των θεσμικών φορέων όπως η "Συντονιστική Επιτροπή Εορτασμού" και των σύγχρονων μιμητών της.
Ωστόσο, δυστυχώς για όλους τους παραπάνω και κυριότερα για όσους με οργανωμένες πράξεις βίας εντός του Πολυτεχνείου και συγκροτημένα τάγματα εφόδου έπαιξαν και συνεχίζουν να διαχειρίζονται έναν ρόλο παραπληρωματικό των κρατικών και αστυνομικών επιδιώξεων τα ίδια ακριβώς λέγονται και στα παρακάτω ντοκουμέντα που αποτελούν αποχαρακτηρισμένα απόρρητα (και κατεπείγοντα) έγγραφα της Ελληνικής Αστυνομίας.
Τα συγκεκριμένα υπηρεσιακά έγγραφα που εντοπίστηκαν κατόπιν έρευνας στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ) αφορούν τα έτη 2006 και 2005 και περιγράφουν αναλυτικά το σκεπτικό της ΕΛ.ΑΣ. για τη στήριξη της "Επιτροπής Εορτασμού" και την αποτροπή του αναρχικού κινδύνου. Οι φωτογραφίες που παρατίθενται είναι μέρος μεγαλύτερου αρχειακού υλικού το οποίο, όπως και ο εκτενής σχολιασμός του επίκειται να δημοσιευτεί στο σύνολό του στον τόμο "Απλώνοντας τη Μαύρη Σημαία", Ιστορία του Αναρχικού Κινήματος στην Ελλάδα (1974-2008) ο οποίος θα εκδοθεί και θα κυκλοφορήσει εντός του 2027.
αναδημοσίευση από Άρης Τσιούμας