Ανοιχτή συνέλευση:
Τρίτη 10/2 στις 19:30 στο Αυτόνομο στέκι Φιλοσοφικής
Η απόσχιση της εκπαίδευσης από τον δημόσιο χαρακτήρα και μετάβαση στο «επιχειρηματικό πανεπιστήμιο» τίθεται πλέον εμφανώς σε εφαρμογή - με μια πληθώρα νομοθετικών αλλαγών που συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα στον δημόσιο διάλογο τοποθετείται η επανεμφάνιση Συμβουλίων Διοίκησης στα ΑΕΙ, τα οποία προβλέπουν ένα «επιχειρησιακό» μοντέλο διοίκησης των δημοσίων πανεπιστημίων. Έχοντας ως πρόσχημα την ανεπαρκή κρατική χρηματοδότηση, ο κρατικός μηχανισμός εγκαθιδρύει μοντέλα διοίκησης που προωθούν χορηγίες και συμπράξεις με ιδιωτικές εταιρίες. Ταυτόχρονα, το κέντρο λήψης αποφάσεων μετατοπίζεται από την πανεπιστημιακή κοινότητα σε ανώτατα μοντέλα διαχείρισης - πλήρως αποκομμένα από τον δημόσιο χαρακτήρα. Με απλά λόγια η μεταρρύθμιση αυτή έρχεται να προσαρμόσει τα πανεπιστήμια στην συνθήκη μόνιμης υποχρηματοδότησης, χωρίς το κράτος να μεριμνά για την εξασφάλιση των αναγκαίων δημόσιων πόρων και υποδομών.
Η επανεμφάνιση των Συμβουλίων Διοίκησης αποτελεί έναν ακόμα κρίκο μιας μακράς αλυσίδας εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, όπου η παιδεία από δημόσιο κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα - προσιτό για λίγους. Άλλωστε, η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί τον συνδετικό κρίκο για την ίδρυση και ενίσχυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων - ευθυγραμμίζοντας έτσι την εκπαίδευση πλήρως στις ανάγκες της αγοράς. Σταδιακά λοιπόν βλέπουμε το κοινωνικό σύνολο να αποσχίζεται από το δικαίωμα της εκπαίδευσης- με τους εντεινόμενους ταξικούς διαχωρισμούς, τις διαγραφές και πειθαρχικές διώξεις φοιτητών, την εντατικοποίηση των σπουδών και την εισχώρηση του κεφαλαίου στην δημόσια παιδεία. Όλα τα παραπάνω συνοψίζονται και στις πρόσφατες δηλώσεις της κυβέρνησης περί συνταγματικής αναθεώρησης, που περιλαμβάνει επίσημα την νόμιμη ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων (άρθρο 16).
Ενισχύεται έτσι ο κόσμος των «δύο ταχυτήτων», όπου σταδιακά μια συγκεκριμένη κοινωνική ελιτ αποκτά πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία - ενώ η μεγαλύτερη μερίδα κόσμου αποβάλλεται από το δικαίωμα της εκπαίδευσης καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις κρατικές απαιτήσεις. Άλλωστε το κρατικό- καπιταλιστικό σύστημα δομείται πάνω στην λογική του «διαίρει και βασίλευε» - ταξινομεί τους ανθρώπους σε κοινωνικά στρώματα, επιβάλλοντας συνθήκες εξαθλίωσης για όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην 'κοινωνική σκάλα'.
Πέρα από τις προαναφερθείσες μεταρρυθμίσεις, η πολιτική ατζέντα περιλαμβάνει την πλήρη ιδεολογική καταστολή, όλων όσων αντιστέκονται στα κρατικά προστάγματα. Η στοχοθεσία είναι ξεκάθαρη: η μετατροπή του πανεπιστημίου από ένα πεδίο μόνιμης πολιτικής σύγκρουσης σε έναν αποστειρωμένο χώρο πλήρως συνυφασμένο με τα νεοφιλελεύθερα ακαδημαικά πρότυπα. Θέτοντας σε εφαρμογή το μοντέλο της προληπτικής αντιεξέγερσης, η εξουσία εξασφαλίζει πως καμία αντίσταση και κανένα κοινωνικό ξέσπασμα δεν θα αναζωπυρωθεί - φοβούμενη την ενδεχόμενη κατάρρευση της.
Όσο επιτρέπουμε στους από τα πάνω να διαχειρίζονται τις ζωές μας και να τοποθετούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε «δημόσια διαβούλευση» - τόσο συμβάλλουμε στην συναίνεση της κοινωνικής υποταγής. Σε μια συνθήκη όπου το δικαίωμα στην παιδεία αναθεωρείται, ταξινομείται στις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος και γίνεται προνόμιο των ισχυρών - χρέος μας είναι να αντισταθούμε συλλογικά στην υποβάθμιση των ζωών μας. Βάζουμε επομένως τα ελευθεριακά προστάγματα μπροστά και μέσω της συλλογικής αυτοοργάνωσης, δομούμε αντιστάσεις ικανές να ανατρέψουν το υπάρχον σύστημα. Όσο λοιπόν κ΄ αν προσπαθούν να μας στερήσουν βασικά ανθρώπινα αγαθά, να μας αποκλείσουν από την κοινωνική πραγματικότητα και να εντείνουν το κοινωνικό χάσμα προς δικό τους οικονομικό όφελος, εμείς θα βρισκόμαστε πάντα στον αντίποδα των κρατικών προσταγμάτων - δίνοντας την υπόσχεση ότι ο αγώνας μας δεν υποχωρεί, αλλά μάχεται και αντιστέκεται.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
Απέναντι σε διαγραφές, πειθαρχικά, έρευνες για τον στρατό, μπάτσους, καταστολή, εκκενώσεις
ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Αναρχική συνέλευση φοιτητών/τριων Quieta Movere