ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΜΑΣ Ζ.Μ.

Στις 30 Οκτωβρίου έλαβε χώρα σε πρωτόδικο βαθμό η δίκη του συντρόφου μας και μέλους της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας Ζ.Μ.. Μια δίωξη που ακολούθησε την μηνυτήρια αναφορά του Πρύτανη του ΕΜΠ Ιωάννη Χατζηγεωργίου έπειτα από την παράδοση φωτογραφικού υλικού από τον τότε Κοσμήτορα της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ιδίου ιδρύματος Παναγιώτη Τσανάκα και είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη του σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή με την κατηγορία της φθοράς δημόσιας περιουσίας για την αναγραφή του συνθήματος "Παύση κάθε συνεργασίας του ΕΜΠ με την Intracom" στην σχολή των ΗΜΜΥ.. Η εν λόγω δίωξη έγινε έπειτα από παρέμβαση αντιπληροφόρησης από την συνέλευση μας στο ΕΜΠ σχετικά με τις συνεργασίες των πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία και την ειδική σχέση του Πολυτεχνείου με το κράτος του Ισραήλ.

Η καταδίκη αυτή δεν συνίσταται απλώς ως μια στιγμή όπου η κρατική εξουσια αποφασίζει να δείξει την σκληρή πλευρά του εαυτού της σε έναν αναρχικό. Είναι η συνέχεια μιας πολιτικής που επιτίθεται στην ολότητα αυτού που ονομάζουμε κοινωνική βάση ή αλλιως τάξη των καταπιεσμένων. Είναι η κορύφωση μιας κατασταλτικής εκστρατείας ενάντια στις πιο ριζοσπαστικές υπάρξεις εντός του δημόσιου πανεπιστημίου που ενάντια στην κυρίαρχη τάση του ατομικισμού και της ηττοπάθειας συνεχίζουν να αναζητούν συλλογικά μονοπάτια αντίστασης και αγώνα.

“Η τιμωρία οφείλει να είναι παραδειγματική διότι εμπεριέχει έναν συμβολισμό”

                                                          Νομική εκπρόσωπος ΕΜΠ 31/10/2025

Αποτελεί ένα μήνυμα σε όλα τα άτομα και τις συλλογικότητες που τα τελευταία χρόνια με την ανάληψη της Πρυτανικής Αρχής από τον πιο αντιδραστικό Πρύτανη της Μεταπολίτευσης, Ιωάννη Χατζηγεωργίου, επέλεξαν τον δρόμο της ευθείας σύγκρουσης μαζί του και όχι της συνδιαλλαγής όπως έπραξαν συγκεκριμένες κομματικές δυνάμεις της συντηριτικής αριστεράς. Είναι μια ευθεία απειλή στους διωκόμενους ερευνητές από την βραδιά του ερευνητή, προς τις αγωνιζόμνες φοιτήτριες που συνελλήφθησαν μετά από την εκκένωση της κατάληψης του φοιτητικού συλλόγου αρχιτεκτονικής μια μέρα πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου για το 13ωρο, προς τους καθηγητές που επέλεξαν να εκφράσουν δημόσια την θέση τους για την αυταρχική διολίσθηση του ιδρύματος επί πρυτανείας Χατζηγεωργίου, προς τους δημοσιογράφους που δέχθηκαν αγωγές τύπου slap για το ερευνητικό τους έργο πάνω στο ζήτημα των καμερών στο Πολυτεχνείο. Αποτελεί επί της ουσίας προσπάθεια, μαζί με την προσεχή πειθαρχική δίωξη του Υ.Δ. Αρχιτεκτονικής και τόσες άλλες, η τρομοκρατία και η σιωπή να γίνουν καθεστώς, όσο ο Χατζηγεωργίου, ο Τσανάκας και η συνομωταξία τους θα συνεχίσουν αδιάκοπα και αδιάλειπτα την ερευνητική - ακαδημαική συνεργασία τους με τους κατά συρροή εγκληματίες πολέμου του Ισραήλ είτε έκδηλα με συνεργασίες όπως αυτή με τον Όμιλο Intracom, είτε έμμεσα μέσω ερευνών τεχνολογίας διττής χρήσης (dual use).

"Το περιεχόμενο δεν το θυμάμαι. Εμένα μου αρκούσε το γεγονός ότι μόλυναν την ατμόσφαιρα, το χώρο και μόνο με την πράξη τους, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο"

                                                                                                                                                                                                     Παναγιώτης Τσανάκας,31/10/2025

Το ειδικό χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι ο κεντρικός χαρακτήρας που έχει η συνεργασία του ελληνικού κράτους με το Ισραηλινό για το σύνολο του εγχώριου πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Σε μια προσπάθεια του πρώτου να προσδόσει μια εικόνα άξιου ανταγωνιστή της Τουρκίας με τις πλάτες του Ισραήλ και το δεύτερο να εργαλειοποιεί αυτή την κατασταση με σκοπό να μετατρέψει --επιτυχώς-- τον ελλαδικό χώρο σε στρατηγικό γεωπολιτικό βάθος σε μια περίοδο που η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη και το Αιγαίο αποτελούν σημείο έντονης γεωστρατηγικής σημασίας και για τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλα και την Μέση Ανατολή. Η συμμαχία αυτή είναι πολυεπίπεδη και εκφράζεται στο ακαδημαϊκό πεδίο μέσα από τη συνεργασία ελληνικών πανεπιστημίων με την Ισραηλινή πολεμική βιομηχανία. Το ΕΜΠ συγκεκριμένα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της συνεργασίας και αποτελεί βασικό πυλώνα της, επιτρέποντας στο κράτος του Ισραήλ να έχει πρόσβαση σε όλη την ερευνητική διαδικασία που διεκπαιρώνεται αυτό το διάστημα μέσω των προγραμμάτων ReArm Europe κλπ. Επίσης ο κανονισμός του άρθρου 2 του πλαισίου λειτουργίας και χρηματοδότησης του ΕΛΚΕ του ΕΜΠ κάνει ξεκάθαρο ότι τέτοιου τύπου ερευνητικά προγράμματα είναι άκυρα και παράνομα και για αυτό ακριβώς τον λόγο ο Χατζηγεωργιού προσπάθησε να το αναθεωρήσει λίγο καιρό μετά και την καταδίκη του συντρόφου μας. Άρα όχι μονάχα είναι άκυρη η δήλωση του Τσανάκα στο δικαστήριο ότι δεν τον ενδιαφέρει το περιεχόμενο των συνθημάτων αλλά αντίθετα αναδεικνύει και τον δόλο που έχει εκείνη την στιγμή ως εγγυητής της συνεργασίας του ελληνικού κράτους με αυτό του Ισραήλ, προσπαθώντας η συγκεκριμένη δίκη να παραμείνει αμιγώς στο ποινικό της επίπεδο και να μην αναδυχθούν τα πολιτικά της χαρακτηριστικά. Ο Τσανάκας με άλλα λόγια πήρε τον ρόλο του ρουφιάνου και παράλληλα του λαγού, όχι για λόγους υπεράσπισης της ιδεολογίας της ευπρέπειας και της αισθητικής που αυτός προασπίζει αλλά για λόγους οικονομικούς και πολιτικούς μιας και είναι και αυτός διαπλεκόμενος μέσα σε ένα δίκτυο εμπορίας θανάτου και απόλυτου αμοραλισμού.

Λίγες εβδομάδες πριν την σύλληψη του συντρόφου μας από πάνοπλους άντρες της ομάδας ΟΠΚΕ κάτω από το σπίτι του, αστυνομικοί της ασφάλειας Χανίων εισβάλουν στο σπιτι φοιτήτριας μέλος της νΚΑ και την συλλαμβάνουν γιατί το προηγούμενο βράδυ έγραψε με σπρέι σύνθημα υπέρ της Παλαιστίνης. Παράλληλα λίγες μέρες πριν συλλαμβάνονται φοιτητές και φοιτήτριες που καταλαμβάνουν την Νομική σχολή Αθήνων ως ένδειξη αλληλεγγύης στο παλαιστινιακό λαό, καταγγέλοντας παράλληλα την συνεργασία των ελληνικών πανεπιστημίων με το κράτος του Ισραηλ. Όλα αυτά δεν έπεσαν εν κενό. Από τα πανεπιστημια της Αμερικης, τους δρομους του Μιλάνο, της Μαδρίτης, του Άμστερνταμ και του Λονδίνου φοιτητές σε τουλάχιστον τρείς ηπείρους ειχαν αρχίσει να καταλαμβάνουν τα πανεπιστήμια τους συγκροτώντας ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή φοιτητικά κινήματα της εποχής μας. Με άλλα λόγια εκείνον τον μήνα του Απριλη η νεολαία όλου του κόσμου πέρασε από την κατασταση του παθητικού δέκτη στην κατάσταση του ενεργού υποκειμένου, βγηκε στο προσκήνιο και είπε με τον πιο μαζικό και ηχηρό τροπο ότι δεν θα σιωπήσουμε μπροστά σε αυτό που βλέπουμε στις οθόνες μας. Η παλαιστηνιακή σημαία δεν είναι η σημαία ενός έθνους και μόνο, συμβολίζει την αντίσταση ενός λαού που εδω και 78 χρόνια ζει υπό την κατοχή μιας στρατιωτικής μηχανής που έχει εξοπλιστεί και αναβαθμίζεται διαρκώς από τα χέρια των δικών μας εξουσιών, και αν το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τα γρανάζια αυτής της πολεμικής μηχανής τότε δεν θα μετανιώσουμε ούτε στιγμή για αυτη μας την επιλογή.

Το Εφετείο του αναρχικού φοιτητή Ζ.Μ έχει οριστεί για τις 10 Νοεμβρίου. Από τη μεριά μας, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλευρό του συντρόφου μας και να αναλάβουμε όλοι και όλες μας συλλογικά την ευθύνη της παρέμβασης μας στα πανεπιστήμια, ενάντια στην συνεργασία τους με το Ισραήλ και την πολεμική βιομηχανία ευρύτερα. Καλούμε όλο τον κόσμο του κινήματος, όλη την κοινωνία, που βλέπουν τον κρατικό ρεβανσιμσό απέναντι στον αγώνας μας και στον συντροφό μας να σταθούν στο πλάι μας έτσι ώστε η πολιτική και κινηματική πίεση που θα ασκήθει το επόμενο διάστημα να αποτελέσει ανάχωμα στην ολοένα και αυξανόμενη κρατική επιθετικότητα απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Καλούμε όσους και όσες αντιλαμβάνονται αυτή την καταδική ως αυταρχική και ταυτοχρόνως αμιγώς πολιτική να δουν τον αγώνα αυτόν ως μια ακόμα ευκαιρία να παλέψουμε ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, ενάντια στο πολεμικό σφαγείο που εκτείνεται από την Ουκρανία μεχρι το Ιράν και τη Μεση Ανατολή, ενάντια στην συμμετοχή του ελληνικού κράτους στο επερχόμενο πόλεμο που θα τελειώσει --ξανά-- όλους τους πολέμους. Καμία μετάνεια, καμία υποταγή. Ζήτω η Αναρχία!

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης 9/11, 18:00, Προπύλαια

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης: 10/11, 09:00 Δικαστήρια Ευελπίδων Κτ.8 Αιθ.2

ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΦΟΙΤΗΤΉ Ζ.Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΜΠ

ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΠ ΜΕ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΊΝΗ

***

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ Ζ.Μ.

Μέσα σε συνθήκες βαθιάς συνολικής συστημικής κρίσης, το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα, προκειμένου να διασφαλίσει τη διαιώνισή του, επιταχύνει τις αντικοινωνικές αναδιαρθρώσεις σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής με ολοένα και σκληρότερους όρους, απαξιώνοντας βασικές κοινωνικές ανάγκες, την εργασία, την υγεία, την παιδεία, τη στέγαση, τη μετακίνηση. Συγκεκριμένα, η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, η οποία αποτελεί ζήτημα υψηλής προτεραιότητας στη νεοφιλελεύθερη ατζέντα κράτους και αφεντικών, έχει αποτελέσει το τελευταίο διάστημα μια από τις πιο βασικές αιχμές των κρατικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Η σημερινή πολιτική διαχείριση, πατώντας πάνω στο έδαφος που άνοιξε η προηγούμενη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έχει προωθήσει και ψηφίσει τα τελευταία χρόνια μια σειρά από νόμους – από την κατάργηση του ασύλου, την ψήφιση του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια με την παράκαμψη του αρ. 16, το νόμο 4777 που φέρνει τους μπάτσους, τα τουρνικέ και τις κάμερες στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τα πειθαρχικά συμβούλια και τις διαγραφές φοιτητών, το ΠΔ85 που απαξιώνει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζόμενων στο χώρο της τέχνης μέχρι την αξιολόγηση των σχολείων και την ατομική αξιολόγηση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών, το ξεπούλημα δημόσιων σχολείων σε ιδρύματα μεγιστάνων, την εφαρμογή της ελάχιστης βάσης εισαγωγής και της τράπεζας θεμάτων- οι οποίοι αφενός καταστρατηγούν το δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας, οξύνοντας τους ταξικούς φραγμούς σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και αφετέρου στοχεύουν ευθέως στην πειθάρχηση και την υποταγή μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών στις επιταγές του συστήματος καθώς και στην απονοηματοδότηση των σχολείων και των σχολών ως γόνιμα πεδία για πολιτικοποίηση της νεολαίας, γέννηση της αμφισβήτησης, εδαφικοποίηση και συλλογικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων.

Είναι καταφανές ότι το κράτος, απογυμνωμένο από οποιονδήποτε μανδύα δήθεν “πρόνοιας”, δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα για την παιδεία πέρα από ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση, αποκλεισμούς, έρευνα που εξυπηρετεί τον πόλεμο και τα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών αφεντικών και καταστολή όσων αντιστέκονται, μέσα από την επιβολή του δόγματος “Νόμος και Τάξη” στα σχολεία και τις σχολές και την πολιτική μηδενικής ανοχής σε οποιαδήποτε δραστηριότητα “μολύνει” τους αποστειρωμένους χώρους εκπαίδευσης του νεοφιλελεύθερου αφηγήματος στοχεύοντας στη φίμωση και την υποταγή. Αυτό μαρτυρά η εκκένωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου, η οποία είχε πραγματοποιηθεί από τον Φοιτητικό Σύλλογο Αρχιτεκτονικής μια μέρα πριν τη ψήφιση του νομοσχεδίου για το 13ωρο, περίπου πριν ένα χρόνο και η σύλληψη αγωνιζόμενων φοιτητών/τριών, οι συλλήψεις από την κατάληψη της Νομικής που έγινε σε ένδειξη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, οι απειλές διωκόμενων ερευνητών από την παρέμβαση στη βραδιά του ερευνητή και απέναντι σε καθηγητές που καταδικάζουν τον αυταρχισμό των πρυτανικών αρχών και η προσεχή πειθαρχική δίωξη του Υ.Δ. Αρχιτεκτονικής, μέχρι και η εισβολή σε σπίτι φοιτήτριας μέλος της νΚΑ γιατί έγραψε σύνθημα υπέρ της Παλαιστίνης. Αυτό μαρτυρά η μακρά λίστα εκκενώσεων στεκιών, καταλήψεων και αυτοδιαχειριζόμενων χώρων εντός σχολών, με πιο πρόσφατη την επίθεση στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, οι αμέτρητες πλέον καταπατήσεις του πανεπιστημιακού ασύλου από την ΕΛΑΣ και τα πάμπολλα lock-out πανεπιστημιακών ιδρυμάτων προκειμένου να μη διενεργηθούν πολιτικές δραστηριότητες. Πρόκειται για την ευθεία επίθεση σε κεκτημένα αιματηρών αγώνων του παρελθόντος, στο άσυλο και τον κοινωνικό του χαρακτήρα, της σχέσης του δηλαδή με τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που εκδηλώνονται διαχρονικά, στοχεύοντας στην ποινικοποίηση οποιασδήποτε πολιτικής έκφρασης και δράσης εντός του, στην άρδην αλλαγή του κοινωνικού παραδείγματος και την επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Άλλωστε, συνολικότερα, ο στρατηγικός στόχος των εξουσιαστών είναι η διαιώνιση της παρασιτικής τους ύπαρξης σε βάρος της κοινωνίας που περνά μέσα από την εξουδετέρωση κάθε ριζώματος του αγώνα, κάθε εστίας που αποτελεί ανάχωμα στη συστημική επίθεση και μπορεί να κυοφορήσει την προοπτική ανατροπής τους, επιχειρώντας έτσι να διαγράψουν από τη συλλογική μνήμη τα αποτυπώματα ολόκληρων δεκαετιών σκληρών κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που συμπυκνώνει σε μεγάλο βαθμό όλα τα παραπάνω, την ουσία δηλαδή των αντικοινωνικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και συγκεκριμένα στα πανεπιστήμια, της κρατικής τρομοκρατίας που επιχειρείται να επιβληθεί στους φοιτητικούς αγώνες και της επίθεσης στον κοινωνικό χαρακτήρα του ασύλου, αποτελεί η πρόσφατη καταδίκη του συντρόφου και μέλους τηςΠρωτοβουλίας Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας Ζ.Μ. σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή με εξαγοράσιμη ποινή για ένα σύνθημα με σπρέι στο πλαίσιο συλλογικής παρέμβασης αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και αντιπληροφόρησης σχετικά με τη συνεργασία των ελληνικών πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία του κράτους του Ισραήλ, που πραγματοποιήθηκε στο ΕΜΠ. Η εκδίκαση της υπόθεσης αυτής σε πρώτο βαθμό, καταδίκασε τον σύντροφο με τις κατηγορίες της φθοράς δημόσιας περιουσίας που χρησιμοποιείται προς κοινό όφελος και της απείθειας για άρνηση δακτυλοσκόπησης, έπειτα από μήνυση που κατέθεσε στην κρατική ασφάλεια ο πρύτανης του ΕΜΠ Ι. Χατζηγεωργίου, με βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον Κοσμήτορα της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Παναγιώτη Τσανάκα και με μοναδικά αποδεικτικά στοιχεία τέσσερεις θολές φωτογραφίες που ο τελευταίος τράβηξε με το κινητό του.

Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι φανερό πως αποτελεί την πιλοτική εφαρμογή του νέου καθεστώτος “Νόμος και Τάξη” όπως αυτό περιγράφηκε παραπάνω, το οποίο επιχειρείται να επιβληθεί στα πανεπιστήμια. Επιπλέον, η υπόθεση αυτή, λόγω του περιεχομένου της δίωξης, εντάσσεται και στο πλαίσιο της συνολικότερης κρατικής επιχείρησης φίμωσης και καταστολής όσων αγωνίζονται ενάντια στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ, με το ελληνικό κράτος να παρέχει την απόλυτη στήριξή του στο συνεχιζόμενο έγκλημα που συντελείται. Σύσσωμος ο κρατικός μηχανισμός, σε αγαστή συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές, αξιοποιώντας το νομικό οπλοστάσιο που έχει διαμορφώσει το προηγούμενο διάστημα και αναδεικνύοντας τις βαθιά ταξικές κατασταλτικές πτυχές του νέου ποινικού κώδικα, ενεργοποιήθηκε προκειμένου, μέσα από τη συγκεκριμένη υπόθεση, να εδραιώσει την κυριαρχία του. Στο πρόσωπο του συντρόφου το κράτος επιδίωξε να επιβάλλει μια παραδειγματική τιμωρία για όσες και όσους φοιτήτριες και φοιτητές τολμούν να αντιστέκονται μέσα στους κοινωνικούς τους χώρους. Δεν είναι τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος πρύτανης πρωτοστατεί συνολικότερα στην εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ατζέντας, με το ΕΜΠ να αποτελεί το πρώτο ίδρυμα στην Ελλάδα που εφάρμοσε τα νέα σχέδια ασφάλειας, τοποθετώντας κάμερες τόσο περιμετρικά, όσο και εντός του ιδρύματος (με αγωγές απέναντι σε δημοσιογράφους των Reporters United που δημοσιοποίησαν έρευνα για την εφαρμογή των καμερών καταδεικνύοντας την παραβίαση του γενικού κανονισμού για την προσταδία δεδομένων) και παράλληλα δρομολογώντας την τοποθέτηση τουρνικέ. Το Πολυτεχνείο ως χώρος κεντρικής σημασίας για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες στο παρελθόν, ως χώρος που επέτρεψε την εδαφικοποίηση των προταγμάτων της μαχητικής αντίστασης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, ανέκαθεν βρισκόταν στην προμετωπίδα των αναδιαρθρώσεων.

Αυτό λοιπόν που με ολοένα και εμφατικότερο τρόπο αναδεικνύουν τα συνεχώς αυξανόμενα, τόσο σε αριθμό όσο και σε ένταση, παραδείγματα καταστολής είναι η πραγματική ουσία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, που δεν είναι άλλη από την συνεχή αύξηση των ποσοστών της βίας του κράτους και των αφεντικών σε βάρος της κοινωνικής και ταξικής βάσης από τη μία και από την άλλη το τσάκισμα των συλλογικών αντιστάσεων, η τρομοκράτηση και η πειθάρχηση της κοινωνίας για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Από την πλευρά μας ως αναρχικές-οί, ως εργάτες-τριες δεν μπορούμε παρά να βρεθούμε ξανά στο πλάι της αγωνιζόμενης νεολαίας, των φοιτητών, των μαθητών, των εκπαιδευτικών υπερασπιζόμενοι τον δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας, όπως και όλων των κοινωνικών αγαθών, και τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σ’ αυτά για όλες και όλους! Απέναντι στη συνολική επιχείρηση αλλαγής του κοινωνικού τόπου σε μία δυστοπία εκμετάλλευσης, υποταγής, εξαθλίωσης, αποκλεισμών, ανελευθερίας και καταστολής, η μόνη απάντηση είναι η αδιαπραγμάτευτη, ακηδεμόνευτη και αντιθεσμική αντίσταση μακριά από λογικές ανάθεσης και εξωραϊσμού του συστήματος. Ο μόνος δρόμος απέναντι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, την καταστολή, την υποβάθμιση των αναγκών και των εργασιακών μας κατακτήσεων είναι η μαζική αδιαμεσολάβητη μαχητική αντίσταση. Ο μόνος δρόμος είναι η συνέχιση και η κλιμάκωση του αγώνα μέσα από την περαιτέρω κοινωνικοποίησή του και διασύνδεσή του με τους αγώνες υπεράσπισης όλων των κοινωνικών αγαθών με ορίζοντα την συνολική ανατροπή του κρατικού και καπιταλιστικού οικοδομήματος που γεννά και αναπαράγει την εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια ελευθεριακή παιδεία σε μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
Δευτέρα 9/11, 18:00, Προπύλαια

Τρίτη 10/11, 09:00 Δικαστήρια Ευελπίδων Κτ.8 Αιθ.2

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας