ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΤΟΥΣ- Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ
Στις 10/11 θα διεξαχθεί σε δεύτερο βαθμό η δίκη μου, έπειτα από την πρωτόδικη καταδίκη μου σε 14 μήνες χωρίς αναστολή. Το χρονικό της δίωξης μου ξεκίνησε την άνοιξη του '24, όταν έπειτα από μια σειρά δράσεων αντι-πληροφόρησης - από την Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών-/τριών Αθήνας, της οποίας είμαι μέλος, στα ελληνικά πανεπιστήμια αναφορικά με την συνεργασία τους με την βιομηχανία πολέμου του Ισραήλ μέσω ερευνητικών προγραμμάτων. Την επόμενη μέρα πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις με συνέλαβαν κάτω από το σπίτι μου με την κατηγορία της φθοράς δημόσιας περιουσίας για αναγραφή του συνθήματος "παύση κάθε συνεργασίας του ΕΜΠ με την Intracom". Η σύλληψη αυτή ήρθε έπειτα από μήνυση κατά αγνώστων από τον πρύτανη του ΕΜΠ Ιωάννη Χατζηγεωργίου με βάση κάποιες θολές φωτογραφίες τραβηγμένες από τον τότε κοσμήτορα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Παναγιώτη Τσανάκα. Αφού κανένας δεν κατάφερε να με αναγνώρισει, τα ηνία πήρε η κρατική ασφάλεια, η οποία με ταυτοποιεί, όχι από τις φωτογραφίες, αλλά από το προφίλ του φερόμενου δράστη, λόγω της δραστηριοποίησής μου στον αναρχικό χώρο. Αφού έχουν επιστρατευτεί όλοι οι διωκτικοί μηχανισμοί, σειρά έχει η δικαστική εξουσία. Στην πρωτόδικη διαδικασία με έκρινε ένοχο, με την υπόδειξη του Τσανάκα, σε 14 μήνες φυλάκισης χωρίς την δυνατότητα αναστολής.
Σε μια κρίσιμη περίοδο για όλο τον κόσμο και σε μια συγκυρία όξυνσης της επίθεσης του κράτους και των αφεντικών απέναντι στην Παιδεία, ένα σημαντικό εφετείο πλησιάζει, όχι επειδή αφορά εμένα, αλλά επειδή πρόκειται για ένα δικαστήριο με βαθύ συμβολισμό. Αρχικά, μιλάμε για μια δίωξη λόγω της καθαρής στοχοποίησης των ερευνητικών προγραμμάτων του ΕΜΠ που συνεργάζονται με την πολεμική βιομηχανία και ειδικά με το κράτος του Ισραήλ. Επίσης, η καταδίκη των 14 μηνών χωρίς αναστολή για ένα σύνθημα υπέρ της Παλαιστίνης εντός του ασύλου αφήνει ένα αρνητικό προηγούμενο για νέες διώξεις, συλλήψεις, και καταδίκες για τους αγωνιζόμενους φοιτητές και φοιτήτριες με εμπλεκόμενες τις πρυτανικές αρχές.
Σε αυτήν ακριβώς την συγκυρία και στην προσπάθεια των συντρόφων και συντροφισσών να προπαγανδίσουν την συγκεκριμένη υπόθεση, στις 5/10 στην Πάντειο, ο περιφερόμενος θίασος των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ, πάντα κάτω από τον μανδύα του φοιτητικού συνδικαλισμού, αποφάσισε να πάρει τον ρόλο (για ακόμα μια φορά) των μπάτσων εντός του ασύλου, με την συνήθη πρακτική των προπηλακισμών και την προσπάθεια εκτοπισμού των συντρόφων και συντροφισσών. Προφανώς αυτή δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που η εν λόγω γκρούπα επιχειρεί να αποτρέψει την διεξαγωγή πολιτικών, συνδικαλιστικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων των αναρχικών εντός των σχολών. Χαρακτηριστικό παραδείγμα αποτελεί το δολοφονικό πογκρόμ την πρώτη μέρα της επετείου του Πολυτεχνείου το '25, αποτέλεσμα του οποίου ήταν ο σοβαρός τραυματισμός συντρόφων και συντρόφισσων. Επίσης, οι προσπάθειες εκκενώσης κατειλημμένων χώρων εντός των σχολών, όπως στην ΑΣΟΕΕ και την Φιλοσοφική ΑΠΘ , καθώς και το συστηματικό ρουφιάνεμα εις βάρος συντρόφων/-ισσών, δείχνει την αντιαναρχική πολιτική γύρω από την οποία η συγκεκριμένη παράταξη οργανώνεται και δρα. Δηλαδή, σε μια περίοδο όξυνσης της αυταρχικότητας των πρυτανικών αρχών και ειδικότερα του ΕΜΠ και του αντιδραστικού πρύτανη Χατζηγεωργίου, που διώκει όποιον τολμά και αντιστέκεται στις πρακτικές του, οι "εκπρόσωποι" του φοιτητικού κινήματος, όπως τους αρέσει να αυτοαποκαλούνται, φωτογραφίζονται με τον εν λόγω πρύτανη, ενώ παράλληλα τραμπουκίζουν και λειτουργούν σαν βραχίονας του κατασταλτικού μηχανισμού απέναντι σε αυτούς που επιλέγουν τον ανυποχώρητο και αδιαμεσολάβητο αγώνα εντός του ασύλου.
Ο αναρχικός αγώνας αποτελούσε και θα αποτελεί πάντα την μεγαλύτερη απειλή κατά του συστήματος, είτε αυτός οργανώνεται εντός, είτε εκτός τον σχολών. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο Κράτος και Κεφάλαιο χρησιμοποιούν όλα τα απαραίτητα μέσα - ένα εκ των οποίων αποτελεί και η ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ - προκειμένου να αποτρέψουν την αναπαραγωγή του αναρχικού λόγου και την ελεύθερη πολιτική δράση εντός των σχολών. Προφανώς και από μεριάς μου η συγκεκριμένη παράταξη όχι μόνο δεν αποτελεί κομμάτι του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στην πολεμική βιομηχανία, αλλά αποτελεί και εχθρό του. Μονόδρομο των αγωνιζόμενων υποκειμένων εντός τον σχολών θα πρέπει να αποτελεί η οριστική ρήξη με αυτό το μόρφωμα και η απομόνωσή τους από τις πολιτικές διαδικασίες των φοιτητικών μας συλλόγων. Τα εν λόγω καθάρματα προσπαθούν να επιβληθούν με την ωμή βία, γιατί πολιτικά είναι ξοφλημένοι. Οι ιδέες μας δεν φιμώνονται, ούτε τρομοκρατούνται, όσους τραμπούκους και όσες ρουφιάνες επιστρατεύσετε. Τα ψηφίσματα με ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για τον αποκλεισμό και των στιγματισμό συντρόφων απλώς δηλώνουν με τον πιο τραγικό τρόπο τον πολιτικό πάτο που έχουν πιάσει. Όλα τα παραπάνω αποτυπώνουν την σύμπνοια διωκτικών και πρυτανικών αρχών με την ΑΡΑΣ, καθώς και ότι σε πιθανή καταδίκη μου η συγκεκριμένη συμμορία θα έχει μερίδιο ευθύνης.
ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ - ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ
Αλληλεγγύη σε όσους/όσες διώκονται από τις Πρυτανικές αρχές
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ - ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
ΑΡΑΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ
ΕΦΕΤΕΙΟ 10/11 ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
Ζ.Μ.