[Θεσ/νίκη] Τοποθέτηση για την δίκη για την βιομηχανία βρεφών στα Χανιά
Τον Αύγουστο του 2023 ήρθε στη δημοσιότητα μια υπόθεση εμπορίας βρεφών που αποκαλύπτει τη φρίκη και τη χυδαιότητα του κρατικού, εξουσιαστικού, καπιταλιστικού και πατριαρχικού συστήματος σε όλο της το εύρος.
Η υπόθεση αφορά ουσιαστικά ένα κύκλωμα, του οποίου τα δύο αρχηγικά μέλη, οι διευθυντές της κλινικής, προσπαθούσαν να εντοπίσουν μετανάστριες και να τις μεταφέρουν στην Ελλάδα ώστε να τις εκμεταλλευτούν στη συνέχεια ως δότριες ωαρίων ή παρένθετες μητέρες και να ικανοποιήσουν με αυτόν τον τρόπο τα αιτήματα “πελατών” τους από όλο τον κόσμο που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν και στις εκάστοτε χώρες τους δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις. Στη συνέχεια, οι γυναίκες είτε υποβάλλονταν σε ειδική θεραπεία ως δότριες ωαρίων, τα οποία χρησιμοποιούνταν σε μεθόδους εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και σε προγράμματα παρένθετης μητρότητας είτε εντάσσονταν σε ελεγχόμενους χώρους, με σκοπό να κυοφορήσουν σε περιβάλλον εργασιακής εκμετάλλευσης κατά παρέκκλιση της σχετικής νομοθεσίας (υπέρβαση ορίου ηλικίας, πλαστές δικαστικές αποφάσεις, ανακριβές, ελλιπές ή ανύπαρκτο ιατρικό ιστορικό) και εν συνεχεία, έναντι αμοιβής, να παραδώσουν τα βρέφη. Κάποιες περιπτώσεις, πριν οι γυναίκες χρησιμοποιηθούν ως παρένθετες μητέρες, τις εκμεταλλεύονταν περαιτέρω, λαμβάνοντας και από αυτές ωάρια. Για να πετύχουν τον σκοπό τους, τα μέλη της οργάνωσης, προέβαιναν σε πλήθος επιμέρους εγκληματικών πράξεων και συγκεκριμένα κατάρτιζαν πλαστά δικαιολογητικά με σκοπό την έκδοση δικαστικής απόφασης, για άτομα τα οποία δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις και σε συνεργασία με κλινικές, ιατρικά εργαστήρια και ιατρούς, παραποιούσαν καταχωρήσεις ωοληψιών, παραποιούσαν ιατρικά έγγραφα, κατάρτιζαν εικονικά μισθωτήρια και εικονικά σύμφωνα συμβίωσης. Παράλληλα, σε περιστατικά ενδιαφερόμενων γονέων από χώρες όπου απαγορευόταν η διαδικασία απόκτησης τέκνου μέσω παρένθετης μητέρας, δήλωναν τις γεννήσεις ως υιοθεσίες. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι, ενεργούσαν ως μεσολαβητές σε παράνομες υιοθεσίες βρεφών έναντι χρηματικού ανταλλάγματος ενώ προέβαιναν και στη συστηματική εξαπάτηση γυναικών ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι υπέβαλαν αυτές σε πράξη εμβρυομεταφοράς.
Ανέκαθεν το κράτος και το κεφάλαιο επιχειρούσαν να καθορίσουν ποιες γυναίκες μπορούν να έχουν δικαίωμα στην αναπαραγωγή και ποιες όχι, καθώς τα σώματα των γυναικών στο υπάρχον σύστημα θεωρούνται ως μηχανές αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης. Παραδείγματος χάριν, στις μετανάστριες στις Η.Π.Α είτε παρέχονταν επιδόματα γεννήσεων είτε επιδόματα “εθελούσιας” στείρωσης, αναλόγως αν την εκάστοτε χρονική στιγμή υπήρχε ανάγκη για φθηνό εργατικό δυναμικό ή αν είχε κορεστεί η αγορά. Γυναίκες από τις χώρες της καπιταλιστικής περιφέρειας, που σε προηγούμενες δεκαετίες κατηγορούνταν για τον υπερπληθυσμό και πρακτικά υποχρεώνονταν σε στείρωση, σήμερα χρησιμοποιούνται για να φέρουν στον κόσμο παιδιά που δεν θα μπορούν να θεωρήσουν δικά τους. Σε παγκόσμια κλίμακα είναι πολύ μικρό το ποσοστό των γυναικών που μπορούν να αποφασίσουν ελεύθερα αν θέλουν να κάνουν παιδιά (πόσο μάλλον και σε τί συνθήκες θα τα μεγαλώσουν!). Η μητρότητα λοιπόν έχει ξεκάθαρα ταξικό και φυλετικό χαρακτήρα και η παρένθετη μητρότητα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συλλήβδην ως ελεύθερη επιλογή, πόσο μάλλον σαν μία από τις πιο ανιδιοτελείς και αλτρουιστικές πράξεις, όπως επιχειρείται να προβληθεί. Η αλήθεια είναι πως η δουλειά αυτή αναλαμβάνεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της από γυναίκες που ζούνε σε πιο φτωχές και υποβαθμισμένες περιοχές του κόσμου και σίγουρα δεν μπορεί να ιδωθεί ως μια πράξη ξέχωρη από το οικονομικό κίνητρο που την συνοδεύει κάθε φορά. Και φυσικά δεν μπορούμε να παραβλέπουμε το γεγονός ότι αυτού του είδους η δραστηριότητα που αναπτύσσεται στο περιθώριο του συστήματος δημόσιας υγείας ως μία επιχείρηση με τεράστια κέρδη, οφείλεται στο γεγονός ότι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή δεν καλύπτεται από την ασφάλιση καθώς δεν γίνεται αντιληπτή ως ανάγκη και κατά συνέπεια αποκλείει το σύνολο σχεδόν των ζευγαριών των κατώτερων κοινωνικών στρωμμάτων.
Να σημειώσουμε κάπου εδώ ότι ακόμα και η γλώσσα που χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτή τη διαδικασία παίζει ουσιαστικό ρόλο στον εξωραϊσμό της. Η χρήση της λέξης “μητρότητα” αλλά και όλη η ρητορική που επιστρατεύεται για να περιγράψει αυτή τη διαδικασία που αντικατοπτρίζει με τον πιο φριχτό αλλά και ρεαλιστικό τρόπο την καπιταλιστική αντίληψη για την αλληλεπίδραση της κοινωνικής βάσης και την αξία της ανθρώπινης ζωής γενικότερα αλλά και ειδικότερα την προστασία μιας ζωής τόσο ευάλωτης όσο αυτής ενός βρέφους, είναι μία πάγια τακτική της κυριαρχίας. Πώς μπορούμε να αποκαλούμε μητρότητα, μια διαδικασία που ουσιαστικά απογυμνώνει την αναπαραγωγή από κάθε συναίσθημα, που επιβάλλεται στα σώματα των γυναικών λόγω της φτωχοποίησης και της εξαθλίωσης, που αναγκάζει τις γυναίκες να φέρνουν στον κόσμο παιδιά κατά παραγγελία, υπογράφοντας συμβόλαια ότι δεν θα τα δουν ποτέ ξανά, ότι δε θα διεκδικήσουν την παραμικρή επικοινωνία μαζί τους;
Το κύκλωμα που αποκαλύφθηκε πρόσφατα στα Χανιά δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, ούτε φυσικά τη μοναδική περίπτωση κερδοφορίας σε βάρος της ανθρώπινης ζωής και του γυναικείου σώματος, αλλά αποτυπώνει την ουσία του καπιταλιστικού πατριαρχικού συστήματος εξουσίας και εκμετάλλευσης. Παρατηρούμε λοιπόν πως αμέσως μετά το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης επανέρχονται στο δημόσιο διάλογο αυτή τη φορά από το ίδιο το κράτος και τους επίσημους εκφραστές του μια σειρά από ζητήματα, όπως η νομιμότητα των αμβλώσεων, το δημογραφικό και η περαιτέρω στήριξη νέων οικογενειών τα οποία καλείται να διαχειριστεί το νεο-ιδρυθέν Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας! Στην ουσία αυτό που παρακολουθούμε να εξελίσσεται είναι μία καθολική προσπάθεια αναδιάρθρωσης του κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος που αγκομαχά να διατηρήσει την εξουσία του προωθώντας τη συντηρητικοποίηση και την πειθάρχηση σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής με στόχο την επιστροφή στις βασικές αρχές του: την πυρηνική οικογένεια και την εθνική ομοιογένεια. Και από την άλλη τα περιστατικά trafficking, σωματεμπορίας, εμπορίας βρεφών ή ακόμη και οργάνων ολοένα και πληθαίνουν στα πλαίσια αυτού του συστήματος που όλα πωλούνται και αγοράζονται κατά βούληση, του συστήματος που η αξία του σώματός μας μετριέται με βάση την εργατική δύναμη που παράγουμε, που πρώτα καταδικάζει χιλιάδες παιδιά και γυναίκες στην πείνα, την ανέχεια και τον πόλεμο και έπειτα εμπορεύεται τα σώματά τους, υποσχόμενο μια καλύτερη ζωή.
Σε ένα σύστημα όπου τα πάντα εμπορευματοποιούνται και εξαγοράζονται, στεκόμαστε αλληλέγγυα δίπλα σε κάθε γυναίκα, και υπερασπιζόμαστε το καθολικό δικαίωμα στην άμβλωση. Κάθε γυναίκα πρέπει να είναι ελεύθερη να αποφασίζει αν επιθυμεί να γίνει μητέρα, αν και με ποιους τρόπους θα αποκτήσει παιδί, καθώς και αν θα διακόψει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
Για εμάς, η αναπαραγωγική ελευθερία δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια τυπική δυνατότητα επιλογής, αλλά προϋποθέτει την ουσιαστική χειραφέτηση της γυναίκας από τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που περιορίζουν την αυτοδιάθεσή της. Γιατί η ελευθερία πάνω στο σώμα μας δεν μπορεί να υπάρξει σε μια κοινωνία που μας εκμεταλλεύεται για το κέρδος, μας κακοποιεί, μας βιάζει και μας δολοφονεί. Η διεκδίκηση της αναπαραγωγικής αυτοδιάθεσης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για τη ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.
Από την πλευρά μας γνωρίζουμε πως ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι αγώνας απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, διαρκής και συνολικός ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση των γυναικών. Δεν περιμένουμε πως η λύση θα έρθει θεσμικά αλλά ξέρουμε ότι η αλλαγή θα έρθει από τα κάτω με αντιιεραρχικούς αγώνες, με αλληλεγγύη και μαχητική αντίσταση. Με γυναίκες που στέκονται η μια δίπλα στην άλλη και χτίζουν κοινότητες αγώνα, μέσα από τις οποίες θα μπορούν να επικοινωνήσουν και να μιλήσουν για όσα βιώνουν, που δεν θα σιωπούν απέναντι στη βία αλλά θα αγωνίζονται για να την εξαλείψουν. Ως αναρχικές και ως γυναίκες δηλώνουμε ξεκάθαρα πως κράτος και καπιταλισμός θα γκρεμιστούν μέσα από την οργάνωση μας, μέχρι το χτίσιμο κοινοτήτων αξιοπρέπειας και ελευθερίας παντού.