ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ – ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ
Στις 11 Γενάρη του 2020 και έπειτα από μία περίοδο αλλεπάλληλων επιθέσεων στα κατειλημμένα εδάφη αγώνα από το κράτος, αγωνιστές και αγωνίστριες από την κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου μαζί με πλήθος αλληλέγγυων προχωρούν στην ανακατάληψη των κτιρίων της Ματρόζου 45 και Παναιτωλίου 21. Αφού οι μπάτσοι διέλυσαν τον συγκεντρωμένο κόσμο, επιχείρησαν να εισέλθουν στα ανακατειλημμένα κτήρια. Μετά από πολύωρη προσπάθεια των ΕΚΑΜ να εισέλθουν στην Ματρόζου 45, οι ένστολοι δολοφόνοι συνέλαβαν 5 καταληψίες, μεταξύ των οποίων και μια ανήλικη συντρόφισσα. Ο ακροδεξιός παροξυσμός που ακολούθησε μετά ήταν μοναδικός. Συνδικαλιστές μπάτσοι, φασίστες δικηγόροι, υπουργοί της ΝΔ, ακόμα και ο Πρωθυπουργός βγαίνανε καθημερινά στα κανάλια και ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των αντιστεκόμενων και την αναβάθμιση των κατηγοριών τους σε κακουργήματα. Έπειτα από σχεδόν 5 χρόνια οι επιθυμίες τους έγιναν πραγματικότητα. Η δικαστική εξουσία σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις επιταγές της πολιτικής εξουσίας αποφάσισε, για τους 4 αγωνιστές πλην της ανήλικης τότε συντρόφισσας, πρωτόδικα, την καταδίκη σε 77 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή με έκτιση ολόκληρης της ποινής με ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το εφετείο.
Η αντίσταση των 5 καταληψιών στη Ματρόζου 45, υπήρξε ένα ακόμα ανάχωμα απέναντι στη διακηρυγμένη κατασταλτική εκστρατεία του κράτους ενάντια στους κατειλημμένους χώρους αγώνα. Το νέο αυτό κύμα εκδήλωσης της πάγιας κρατικής επιθετικότητας ξεκίνησε με την εκκένωση τεσσάρων καταλήψεων στη περιοχή των Εξαρχείων, την εγκατάσταση αστυνομικού στρατού κατοχής στη γειτονιά, τους ξυλοδαρμούς και τους βασανισμούς διαδηλωτών και αγωνιζόμενων ανθρώπων. Συνεχίστηκε με τις εισβολές σε καταλήψεις στέγασης προσφύγων και μεταναστών και τις εκκενώσεις καταλήψεων τόσο στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις. Σε εκείνη την περίοδο, οι πρωτοβουλίες συγκρότησης ενός μετώπου αγώνα, όσο το δυνατόν πλατύτερου και μαζικότερου, που θα λειτουργούσε ως ανάχωμα στην επέλαση των κατασταλτικών σχεδιασμών, οι μεγάλες αντικατασταλτικές διαδηλώσεις με αποκορύφωμα την πορεία των χιλιάδων αγωνιζόμενων στους δρόμους της Αθήνας στις 14/9/2019, η μεγαλειώδης απάντηση που δόθηκε στο τελεσίγραφο των κρατικών επιτελείων στις 5 και 6 Δεκέμβρη του 2019, καθώς και οι μαχητικές ενέργειες υπεράσπισης των κατειλημμένων δομών δημιούργησαν εμπόδια στον κρατικό κατασταλτικό στρατό, και συνέβαλαν στην προσωρινή αναστολή των κατασταλτικών χτυπημάτων.
Η κρατική επιθετικότητα όμως δεν σταμάτησε εκεί. Από το 2020 πλήθος αστυνομικών επιχειρήσεων εκκένωσης κατειλημμένων κτηρίων έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα ενώ πλήθος άλλων κατειλημμένων χώρων μπαίνουν συνεχώς στο στόχαστρο των καταστατικών μηχανισμών, με πρόσφατο παράδειγμα την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών που απειλείται από μια σύμβαση που προβλέπει την εκμετάλλευση και ανάπλαση των κατειλημμένων κτιρίων, αλλά και τις αλλεπάλληλες επιθέσεις και εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων εντός των Πανεπιστήμιων, όπως η πρόσφατη κατασταλτική επιχείρηση εναντίον τριών κατειλημμένων στεκιών στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ.
Οι καταλήψεις —ως τα πιο ορατά σημεία αναφοράς του αυτοοργανωμένου αγώνα, ως εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και σημεία εδαφικοποίησης των προταγμάτων της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης— δίνουν το σύνθημα μιας διαρκούς σύγκρουσης με τον κόσμο της εξατομίκευσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και της υποταγής. Βρίσκονται, έτσι, πάγια στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, η οποία εφαρμόζει σταθερά και μεθοδευμένα την προληπτική αντιεξεγερτική πολιτική του κράτους.
Η επίθεση που δέχονται οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αγώνα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις συνολικά: από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα σε διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων και τις μαζικές συλλήψεις αγωνιστών/τριών, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, μέχρι τη στρατοπέδευση δυνάμεων καταστολής σε πλατείες, πάρκα και λόφους, τη σταθερή πλέον καταπάτηση του κοινωνικού ασύλου των πανεπιστημίων και τις κρατικές σκευωρίες που στήνονται εις βάρος αγωνιστών/τριών από τα κέντρα εξουσίας.
Απέναντι στη σαρωτική επέλαση της κρατικής καταστολής που επιχειρεί να εξαλείψει το αναρχικό κίνημα και τις κατειλημμένες εστίες αγώνα, ορθώνονται συνεχώς αναχώματα που δείχνουν πως ο εχθρός δεν είναι ανίκητος. Οι συνεχείς ανακαταλήψεις και η συνεπής υπεράσπιση των αυτοοργανωμένων δομών δημιουργούν διαρκώς αναχώματα στην αυξανόμενη επιθετικότητα των κρατικών επιτελείων και αποδεικνύουν αδιάκοπα πως με όπλα μας την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη συνέπεια, απέναντι στην εξατομίκευση και την ηττοπάθεια, είναι εφικτό να κρατήσουμε τον δρόμο για τη συνολική κοινωνική αντεπίθεση απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας ανοιχτό.
Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους 5 καταληψίες που υπερασπίστηκαν την κοινότητα τους και τις δομές της, σε όλους τους κατειλημμένους χώρους αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε! Με όπλο μας την αλληλεγγύη, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
Πέμπτη 30 Απρίλη | 09:00 Δικαστήρια Ευελπίδων
Ανοιχτή Συνέλευση της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37