Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Παρασκευή 30/01/26 9:00 , Δικαστήρια Θεσσαλονίκης
Το 2022, σίγουρα αποτέλεσε κομβική χρονιά για την εξέλιξη της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης εντός του πανεπιστημίου, αλλά και της επέλασης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού σε κάθε κοινωνικό πεδίο. Πιο συγκεκριμένα, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι προσπάθειες εγκατάστασης αστυνομικών δυνάμεων εντός του ασύλου, είτε πρόκειται για το ειδικό σώμα (ΟΠΠΙ) είτε για δυνάμεις των ΜΑΤ. Την άνοιξη του 2022, ξεκίνησαν οι πρώτε απόπειρες εγκατάστασης αστυνομικών δυνάμεων με αφορμή την φύλαξη εργασιών για την ανοικοδόμηση της περιβόητης βιβλιοθήκης. Έτσι λοιπόν, μέσα από πληθώρα φοιτητικών κινητοποιήσεων, το μεσημέρι της 2 Ιουνίου, φοιτητική πορεία κατέληξε εντός του ασύλου και συγκρούστηκε με τις αστυνομικές δυνάμεις. Αντιμετώπισε την βίαιη καταστολή, με ξύλο, χημικά και κρότου λάμψης, έως το Πολυτεχνείο του ΑΠΘ, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών διαδηλωτών. Επιπλέον, συνελήφθησαν 2 φοιτητές, ένας εκ των οποίων μέλος της ομάδας μας.
Μιλάμε για ένα ακόμα βάναυσο κατασταλτικό χτύπημα στην μάχη υπεράσπισης του ασύλου. Οι ένστολοι δολοφόνοι, σε κάθε στιγμή κάνουν ξεκάθαρο τον λόγο της ύπαρξής τους, τόσο εντός όσο και εκτός των πανεπιστημίων, την καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Ας είναι όμως κάτι ξεκάθαρο, μιλάμε και αναφερόμαστε στην καταστολή ως την ιδεολογική, νομική, και βίαιη επιχείρηση διατήρησης και εξάπλωσης της κυριαρχίας του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας στην κοινωνική βάση. Με τον ίδιο τρόπο που χτυπήθηκε η εν λόγω φοιτητική διαδήλωση και ανάλογη βαρβαρότητα οι μπάτσοι εντός του ΑΠΘ κατέπνιξαν το 3ο Ελευθεριακό Φεστιβάλ Κατειλημμένων Χώρων και Συλλογικοτήτων τον Σεπτέμβρη του 2022, καθώς το αντιμετώπισαν - ορθώς - ως την μέγιστη απειλή για την ύπαρξη ενός αποστειρωμένου πανεπιστημίου των ταξικών φραγμών. Δεν μπορούσε εξ' άλλου σε καμία περίπτωση ο κρατικός μηχανισμός να αφήσει ανέγγιχτες τόσο τις φοιτητικές κινητοποιήσεις χιλιάδων, όσο και ίσως το μεγαλύτερο άνοιγμα του πανεπιστημιακού ασύλου ως χώρο πολιτικοποίησης και πυροδότη αντιστάσεων προς την κοινωνία, ειδικά όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει κάτω από τις μαυροκόκκινες σημαίες των αναρχικών.
Ταυτόχρονα, βρισκόμαστε σε μία συγκυρία όπου η επίθεση προς την κοινωνική βάση γίνεται όλο και πιο έντονη. Από το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη και την απόπειρα συγκάληψής του, την δολοφονία εκατοντάδων μεταναστών στην Πύλο, τους νεκρούς λόγω φυσικών καταστροφών και τις εκατοντάδες εργοδοτικές δολοφονίες μέσα στο 2025, αλλά και την πιο πρόσφατη με την έκρηξη σε εργοστάσιο στα Τρίκαλα. Έχει γίνει σαφές με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την αντίληψη του ίδιου του συστήματος για τις ζωές της κοινωνίας, ως μέσα παραγωγής κέρδους και μόνο. Μιλάμε για το σύστημα το οποίο κατά την περίοδο της πανδημίας δεν έδωσε καμία βαρύτητα στην ενίσχυση της δημόσιας υγείας αλλά αντίθετα εστίασε στην ένταση της καταστολής, τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την αναβάθμιση της αστυνομίας, χρησιμοποίησε ως ευκαιρία την αρχική έλλειψη κοινωνικής κινητικότητας για να περάσει αντιδραστικά νομοσχέδια που χρόνια επεδίωκε (περιβαλλοντικό νομοσχέδιο, νόμος 4777, νόμος Χατζηδάκη για την κατάργηση του οκταώρου) ενώ πάλι οι μεγαλειώδεις φοιτητικές καταλήψεις ήταν αυτές που έστησαν τα πρώτα αναχώματα στην επέλαση της κυριαρχίας εκείνη την περίοδο.
Η υπόθεση που εκδικάζεται την Τρίτη 30/01/26, πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα της βάρβαρης καταστολής των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, ακόμη περισσότερο όταν παίρνουν αυτοί ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, όταν οι φοιτητικές διαδηλώσεις χιλιάδων, οι καταλήψεις και οι συγκρούσεις αμφισβητούν έμπρακτα την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και επιχειρούν να οικοδομήσουν την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ
Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό Μαύρο και Κόκκινο - μέλος Α.Π.Ο. - Ο.Σ.